Sonuç Oluşturucu

Bir yazıyı kapatan paragrafı taslaklar — argümanı yeniden toparlayan ve okuyucuyu nasıl bırakacağına karar veren kısım. İşe yarayanlar, bitmiş metinden çalışır, onun bir tanımından değil; çünkü bir sonuç, kendinden önce gelenlerle tanımlanır.

Evet. Tek seferde bir metin üzerinde çalışmak ücretsiz planda çalışır. Daha uzun belgeler, tek geçişte birkaç taslak ve bitirdiğiniz her metnin aynı işlemi görmesi için çalıştırmayı saklamak ücretli planlara dahildir.

Çoğu sonuç, bir sırayla dört şey yapar: iddiayı girişte kullanılmayan sözcüklerle yeniden ifade etmek, destekleyici çizgileri tek bir akıl yürütme hattında birleştirmek, sayfanın ötesinde neden önemli olduğunu söylemek ve ardından bir kapanış hamlesi yapmak. Dördüncüsü, insanların atladığıdır; bu yüzden pek çok son bitmiş değil durmuş gibi hissettirir.

Herhangi bir kuraldan çok metne bağlıdır: bir blog yazısı iki cümlede kapanabilir, bir araştırma bölümü kendi alt başlıkları olan bir bölüm gerektirebilir. Makul bir varsayılan, metnin yaklaşık onda biridir; gerçekte kaç anlatı çizgisini bir araya getirmeniz gerektiğine göre ayarlanır.

Teknik olarak evet — bitmiş bir metnin anlatı çizgilerini bir kapanış paragrafına çekmek, bir modelin iyi idare ettiği türden bir iştir. Yapamayacağı şey, o sonun okuyucunuzu bırakmak için doğru son olup olmadığına karar vermektir. Bu yargı metninizle ilgilidir ve sizde kalır. Akademik bir çalışma teslim ediyorsanız, taslağın nasıl üretildiğinden bağımsız olarak kurumunuzun yapay zeka yardımına ilişkin kuralları geçerlidir.

Diğerleri bir alıntı alır ve bir paragraf döndürür; her oturum boş başlar. Buradaysa belgenin tamamı girer ve geçen sefer kabul ettiğiniz hamleler bu sefer geri geleni şekillendirir — böylece onuncu sonuç, kendiniz yazmış olabileceğiniz bir şeye daha yakın gelir.